عدالت فقط وقتی خوبه که شما محروم باشی؟ آقای مولوی، تکلیف تبعیض‌ در مکی چی میشه؟

 

 عدالت فقط وقتی خوبه که شما محروم باشی؟ آقای مولوی، تکلیف تبعیض‌ در مکی چی میشه؟
✍️ عبدالقادر براهویی:

مولوی عبدالحمید در خطبه‌هاش از بی‌عدالتی در ایران ناله می‌کنه، از تبعیض، از سرکوب، از نشنیدن صدای مردم. اما سوال اینجاست:

📌 شما که این‌قدر از عدالت حرف می‌زنی، چرا در مسجد خودت، کوچک‌ترین صدای مخالف تحمل نمی‌کنی؟

در دارالعلوم مکی، هرکس که حتی اندکی با شما زاویه فکری داشته باشه، یا حذف میشه، یا تحقیر، یا بی‌صدا.
طلبه‌ها اگر مطابق میل شما نباشن، یا به دیدگاه‌های متفاوت گرایش پیدا کنن، راه پیشرفت ندارن.
شورا و شفافیت؟ هیچ.

شما به مدل کشور داری در ایران اعتراض می‌کنید، ولی خودتان حاکم مطلق مسجد مکی هستید.

چرا کسی در ساختار شما جرأت نقد ندارد؟ چرا در دارالعلوم قدرت دست یک نفر است؟
مگر نه اینکه می‌گویید "دیکتاتوری خطرناک است"؟
خب بفرمایید، دیکتاتوری کوچک‌ترش همین‌جاست، در محدوده‌ای که خودتان اداره‌اش می‌کنید. آیا نمی‌شود همان‌جا را تبدیل به الگوی عدالت و گفت‌وگو کنید؟

ادعای دفاع از عدالت، وقتی معنا دارد که خودتان به آن عمل کنید،
نه اینکه عدالت را فقط زمانی بخواهید که خودتان بیرون از دایره قدرت هستید.