حیف و میل برنج های ایرانی اهدا شده به دارالعلوم مکی! همین چند وقت پیش، یک خیرِ دلسوز اما ساده‌دل، بیش از ۵ تن برنج مرغوب ایرانی به دارالعلوم مکی هدیه کرد تا سفرهٔ طلاب رنگین شود. اما انگار اینجا رسم بر این است که طلاب و اساتید، از چنین نعمتی بیخبر بمانند! دوباره همان داستان تکراری: طبق دستور مولوی، برنج میان نزدیکان و حلقهٔ خصوصی مولوی عبدالحمید دست به دست میشود، بعد باقیمانده‌اش در بازار به فروش میرسد تا تبدیل به پول نقد شود. حالا سؤال اینجاست: اگر هدف، پول نقد بود، خیر محترم میتوانست خودش برنج را بفروشد و پولش را تحویل دارالعلوم کند؛ اما این کار را نکرد، چون دلش میخواست غذا بر سر سفرهٔ طلاب برود، نه پول در جیبِ مدیران دارالعلوم پس چرا فروش؟ پاسخش تلخ است: چون مدیران این بار هم نمیخواهند از این سفرهٔ برکت، چیزی به طلاب برسد؛ آنها پولش را میخواهند، برای عیش و نوش شخصی خودشان، نه برای علم و معنویت! این نهایت بیرحمی در پشت پردهٔ مدیریتی است که باید پناهگاه طلاب باشد.