چند وقتیه بعضی‌ها به هر انتقادی که به عملکرد شورا یا شهرداری زاهدان وارد میشه، فوراً برچسب می‌زنن؛ یا می‌گن توهین شده، یا بحث قومیت و مذهب رو وسط می‌کشن تا اصل ماجرا فراموش بشه.

 

 چند وقتیه بعضی‌ها به هر انتقادی که به عملکرد شورا یا شهرداری زاهدان وارد میشه، فوراً برچسب می‌زنن؛ یا می‌گن توهین شده، یا بحث قومیت و مذهب رو وسط می‌کشن تا اصل ماجرا فراموش بشه.

اما واقعیت اینه که حرف حساب، تلخه!
در این متن که توسط یکی از شهروندان دغدغه‌مند منتشر و استوری شده، به‌درستی به یک واقعیت تلخ اشاره شده: مدیریت شهری در زاهدان سال‌هاست که اسیر تعصبات قومی و مذهبی شده و نتیجه‌اش هم چیزی نیست جز عقب‌ماندگی و ویرانی شهر.

این نقد، حتی اگر غیرمستقیم، ناظر به عملکرد مولوی عبدالحمید و نزدیکان وی هم هست؛ کسی که زمانی می‌گفت اگر امور کشور به دست ما بیفته، در ۲۴ ساعت کشور رو گلستان می‌کنیم. حالا اما زاهدان، زیر مدیریت و در سایه همین فرد، به یکی از محروم‌ترین شهرهای ایران تبدیل شده.

این نقد نه توهینه، نه تفرقه‌اندازی؛ بلکه دفاع از شایسته‌سالاریه.
اینکه نخبگان، فارغ از مذهب یا قومیت، باید فرصت اداره شهرشون رو داشته باشن