افشاگری تازه از درون دارالعلوم؛ تأیید رسمی کیفیت فاجعه‌بار غذای طلاب

تصویر
   افشاگری تازه از درون دارالعلوم؛ تأیید رسمی کیفیت فاجعه‌بار غذای طلاب سال‌هاست طلاب دارالعلوم از غذای بی‌کیفیت و غیرقابل‌تحمل خود می‌نالند، اما هر بار که رسانه‌های مستقل این موضوع را بازتاب می‌دادند، از سوی اطرافیان مولوی عبدالحمید به دروغ‌پردازی و دشمنی متهم می‌شدند. حالا اما خودشان لب به اعتراف گشوده‌اند. در جلسه اخیر اساتید، مفتی قاسم صراحتاً اعلام کرده است: چهل سال است در مسجد مکی حضور دارم و تاکنون غذایی با کیفیت در این حوزه ندیده‌ام. ۴۰ سال حضور در رأس یک مجموعۀ مذهبی، یعنی چهار دهه فرصت برای اصلاح، نه تکرار اشتباه. امّا نتیجه چیست؟ نه‌تنها تغییری در وضعیت معیشتی طلاب ایجاد نشده، بلکه مشکلات هر روز بیشتر شده‌اند؛ که این نتیجه‌ی مستقیم سپردن مدیریت به حلقه خانوادگی مولوی عبدالحمید، دامادش حافظ اسماعیل و پسرش طیب بدون کمترین تجربه و صلاحیت، می باشد. وقتی معیار، شایستگی نیست و همه‌چیز در محدوده اقوام خلاصه می‌شود، نتیجه هم می‌شود همان غذایی که مفتی قاسم به آن افتضاح می‌گوید؛ غذایی که نه در شأن طلبه است، نه در خور شأن حوزه‌ای که خود را مرکز علم و ایمان می‌نامد. مردم امروز ...

چرا مولوی عبدالحمید از جیش العدل برائت نمی کند؟



چرا مولوی عبدالحمید از جیش العدل برائت نمی کند؟


مولوی عبدالحمید در خطبه‌هایش از ناامنی، گروگان‌گیری و باج‌خواهی گلایه می‌کند و مردم را به مسئولیت‌پذیری دعوت می‌کند، اما هیچ‌وقت حاضر نشده به صراحت از گروه‌های تکفیری مثل جیش‌العدل یا حتی داعش اعلام برائت کند. این یعنی دقیقاً همان جایی که باید صریح و شفاف موضع بگیرد، سکوت کرده یا با ابهام حرف زده است.

چطور می‌شود کسی که هر هفته در خطبه‌ها دم از «حرمت علما، ریش‌سفیدان و زنان» می‌زند، در برابر گروه‌هایی که همین حرمت‌ها را لگدمال کرده‌اند و خون بی‌گناهان را ریخته‌اند، هیچ‌وقت یک محکومیت روشن نداشته باشد؟

فراموش نمی‌کنیم که در اوج جنایات داعش، او این گروه را «مردم ستمدیده عراق» معرفی می‌کرد. حالا که همه می‌دانند داعش یک پروژه‌ی منطقه‌ای و حتی اسرائیلی برای بی‌ثبات‌سازی خاورمیانه بود، این دفاع غیرمستقیم از داعش بیشتر شبیه شریک‌جرم بودن است تا حمایت از مظلومان.

اگر مولوی عبدالحمید واقعاً دغدغه امنیت و حرمت انسان‌ها را دارد، چرا تا امروز یک‌بار هم نام جیش‌العدل را در خطبه‌ها به زبان نیاورده؟ چرا هر بار به‌جای نقد صریح این گروه‌های مسلح، توپ را در زمین کلی‌گویی و نصیحت مردم می‌اندازد؟

این تناقض فریاد می‌زند: امنیت و حرمت واقعی زمانی معنا دارد که با خشونت‌طلبان و تکفیری‌ها مرزبندی روشن وجود داشته باشد، نه اینکه در برابرشان سکوت اختیار شود.

ویدیو:
https://youtube.com/shorts/FbjXzY6hBNA

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

طلاق اجباری و کودک همسری در خانواده مولوی عبدالحمید

بیانیه طایفه شه بخش در حمایت از حاج الله نظر

حافظ طیب اسماعیل زهی فرزند مولوی عبدالحمید در حال تحریک جوانان در فضای مجازی می باشد