انتقاد مولوی عبدالسلام شهلی‌بر: بخش چهاردهم

تصویر
انتقاد مولوی عبدالسلام شهلی‌بر: بخش چهاردهم انتقاد مولوی شهلی‌بر از درمانگاه دارالعلوم مکی مولوی عبدالسلام شهلی‌بر در ادامۀ صحبتها و انتقادات خود از عملکرد مدیران دارالعلوم مکی زاهدان گفت، آیا وضعیت درمانگاه را دیده اید؟ آیا اگر یکی از بزرگان به درمانگاه برود یا یکی از نیازمندان و فقرا به آنجا برود واقعا برخورد مسئولان یکی است؟ یعنی واقعا ما نمی توانیم یک موسسۀ خیریه یا یک درمانگاه را مدیریت کنیم که تمام آن پارتی بازی و حق خوری است؟ جالب اینجاست که مولوی عبدالحمید با این حجم از مشکلات گسترده در دارالعلوم که فریاد اساتید خودش را هم درآورده ادعا می کند می تواند مشکلات جامعه و کشور را حل نماید.

مولوی عبدالحمید؛ مبلغ گفت‌وگو یا پیشوای تک‌گویی؟

 

مولوی عبدالحمید؛ مبلغ گفت‌وگو یا پیشوای تک‌گویی؟

 مولوی عبدالحمید؛ مبلغ گفت‌وگو یا پیشوای تک‌گویی؟

مولوی عبدالحمید در خطبه‌های نماز جمعه، از ضرورت گفت‌وگوی واقعی با مردم می‌گوید و سرکوب و زندانی‌کردن مخالفان را محکوم می‌کند. اما پرسش صریح این است:
آیا شما واقعاً به گفت‌وگو اعتقاد دارید یا فقط وقتی بدنبال منافع خودتان هستید، از آن دم می‌زنید؟

اگر گفت‌وگو چیز خوبی‌ست،
❓ چرا در مدرسه دینی مکی هیچ منتقدی حق نفس‌کشیدن ندارد؟
❓ چرا مخالفان فکری و حتی طلبه‌هایی که اندک تفاوتی با شما دارند، حذف می‌شوند؟
❓ چرا هنوز که هنوز است، تریبون شما یک‌طرفه است و هیچ‌کس جرأت پرسش و نقد علنی ندارد؟

وقتی شما به مسئولیت در مسجد مکی رسیدید، به گفت‌وگو پشت کردید. حالا که خود را در موضع منتقد جا زده‌اید، حرف از آزادی و تعامل می‌زنید.
آیا این چیزی جز مصرف سیاسی واژه‌هاست؟
گفت‌وگو یعنی بپذیرید که مخالف دارید، نه اینکه هر مخالفی را مزدور، نفوذی، یا خائن به امت بخوانید.
گفت‌وگو یعنی قبل از نقد دیگران، خودتان را در آینه ببینید و بپذیرید که در مسئولیتی که در دارالعلوم دارید، نفس‌کشیدن بدون اجازه‌ی شما، جرم است.
تا زمانی که در درون خودتان گفت‌وگو ممنوع است، دعوت شما به گفت‌وگوی ملی، تنها یک شعار مصرفی‌ست؛ نه یک باور دینی.

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

طلاق اجباری و کودک همسری در خانواده مولوی عبدالحمید

حافظ طیب اسماعیل زهی فرزند مولوی عبدالحمید در حال تحریک جوانان در فضای مجازی می باشد

بیانیه طایفه شه بخش در حمایت از حاج الله نظر