سوء‌استفاده از نهاد مقدس، به بهانه‌ی مراسم خانوادگی

 سوء‌استفاده از نهاد مقدس، به بهانه‌ی مراسم خانوادگی

در روزگاری که اکثریت مردم، برای برگزاری مراسم‌های خانوادگی خود با صرف هزینه و مشقت، تالار اجاره می‌کنند، برخی ترجیح می‌دهند از هزینه‌های شخصی پرهیز کرده و مراسم خانوادگی خود را در مراکزی برگزار کنند که اساساً وقف عام و متعلق به بیت‌المال است؛ از جمله حوزه‌های علمیه و مساجد.

نمونه‌ی اخیر آن، برگزاری مراسم جشن فرزند یکی از مسئولان در حوزه‌ علمیه است؛ مکانی که نه برای این قبیل استفاده‌های خصوصی تأسیس شده و نه شأن و رسالت آن، چنین مجالسی را توجیه می‌کند. جالب آن‌که زمان برگزاری مراسم نیز چنان تنظیم شده تا در ایام تعطیل واقع شود و حضور طلاب به حداقل و یا صفر برسد؛ گویی حضور آنان در چنین ضیافت‌هایی، مایه‌ی نگرانی برگزارکنندگان است.

از این منظر، باید پرسید: آیا بهره‌برداری شخصی از اموال مشاعِ دینی، آن هم به نفع فردی یا گروهی خاص، از نظر شرعی و اخلاقی قابل توجیه است؟

بیش از آن‌که چنین مراسمی نشان از تکریم دین و طلاب داشته باشد، حکایت از نهادینه‌شدن نوعی نگرش متکبرانه دارد که مسجد و حوزه را ملک شخصی و ارث خانوادگی می‌پندارد. آن‌هم در حالی‌که برگزارکنندگان، نه جایگاهی علمی در حوزه دارند، نه ارتباطی واقعی با مسجد، و نه حتی در میان طلاب، شناخته‌شده به تقوا و خدمت‌اند.

این‌گونه رفتارها، نه‌تنها حرمت مراکز دینی را مخدوش می‌سازد، بلکه ذهن مردم را نسبت به صداقت و سلامت مدیریتی در این مجموعه‌ها بدگمان می‌سازد.
زمان آن فرا رسیده است که پرده‌ی تقدسِ دروغین از چهره‌ی ریاکارانه‌ی برخی مدعیان برداشته شود.